Kaakfracturen; hoe te behandelen?

Wanneer we de breuk in uw kaak gaan behandelen proberen we er altijd voor te zorgen dat het bot weer vast groeit in de juiste stand. De tandbogen van onder- en bovenkaak moeten exact op elkaar  passen. Bij de behandeling maken we onderscheid tussen:

conservatieve behandeling (zonder te opereren) operatieve behandeling; hierbij zet de MKA-chirurg de breukdelen en maakt ze aan elkaar vast met kleine titanium plaatjes en schroefjes. (zie afbeelding)

Welke behandeling u krijgt hangt af van de plaats van de breuk en of er veel bot is verschoven.

Bij een operatie moet de MKA-chirug de onder- en bovenkaak gedurende vier tot zes weken met staaldraadjes of elastieken aan elkaar bevestigen. Bij kaakfracturen verloopt de operatie meestal volledig via de mond, zodat geen littekens aan de buitenkant van de mond ontstaan.

Bij breuken van jukbeen, jukboog, oogkas of schedel kan wel snede in de huid noodzakelijk zijn. De MKA-chirurg zal dit zo onopvallend mogelijk in de huidplooien doen. Als het mogelijk is bespreekt de chirurg dit van te voren met u.

Na de behandeling

Bij een breuk is het belangrijk dat de botdelen weer kunnen vastgroeien. Daarom mag u de kaak niet te veel belasten. U mag de eerste vier tot zes weken niet echt kauwen. Het eten moet vloeibaar tot zacht zijn. Houdt u rekening met de extra tijd die dit kost. Het bereiden en nuttigen van vloeibaar voedsel kost meer tijd. Het is  het beste wat vaker per dag te eten. In principe kunt u alles eten, maar moet u het fijnmalen. Dit kunt u doen met behulp van een keukenmachine, blender, staafmixer.

Na de operatie is uw gezicht (soms erg) gezwollen. De zwelling wordt meestal na een aantal dagen snel minder. Meestal kunt u direct na de operatie uw mond al een klein beetje open doen. De duur van de opname in het ziekenhuis varieert van één tot enkele dagen.

Controle’s

Na ontslag uit het ziekenhuis moet u een paar keer terug komen naar het ziekenhuis voor controle. De MKA-chirurg bekijkt dan hoe de genezing verloopt. De plaatjes en schroefjes waarmee de botdelen tijdens de operatie zijn vastgezet, zijn van titanium. Deze kunnen daarom zonder schadelijke gevolgen in uw lichaam achterblijven. Bij kinderen worden ze echter toch na ongeveer een half jaar verwijderd. Dit gebeurt onder plaatselijke verdoving of in dagbehandeling.